Ruimte voor verdriet

Het ‘schoon’ haalden we er al snel af. Wij waren gewoon zussen. We aten samen, lachten over die rare broers waar we mee getrouwd waren. Ze was er voor me, plotseling, op moeilijke momenten. En dat terwijl zij zelf toen zo moest vechten om rechtop te blijven staan, zowel geestelijk als lichamelijk. Zonder twijfel kwam ze heel dichtbij me. Gewoon omdat we familie werden. En dat dus ook nooit over zou gaan.

Wat was ze mooi. Een enorme doorzetter. Liever een lach dan een traan, schouders eronder en door. Zorgen voor een ander: ‘hup, dat doen we even’. Energie voor tien. Ze kreeg tegenslag, knokte door een scheiding. Maar wij bleven zussen. Door dik en dun. Ze leverde voortdurend een strijd met haar lichaam om haar gezondheid. Totdat ze een hersenbloeding kreeg en in coma raakte. Na een dag of tien stierf ze. En hoewel het al jaren geleden is, rollen de tranen tegelijk met de woorden uit me. Want oh, wat hou ik van haar en wat doet het pijn.

En wat brengt het nieuws van afgelopen weken het allemaal ineens weer dichtbij.

Rouw. Of rauw. Ik weet zeker dat jij het kent. Op jouw manier. Verlies. Van een dierbare. Van een illusie. Van een zekerheid, hoop of een baan. Je kan er tientallen boeken over lezen, uren over praten, rivieren van tranen over huilen. Maar jouw verlies zal er altijd zijn. Jij bepaalt wat je ermee doet.

Misschien stop je het weg. Kijk je een andere kant op. Praat je er niet over, kijk je er niet naar, begraaf je jezelf. Of in ieder geval je hoofd, diep weggestopt in de grond. Omdat je denkt dat als je dat doet, het er niet is, of minder wordt.

Misschien praat je er over, sport je, zuip je. Schreeuw je het uit. Hardop, of juist heel zacht, bijtend op je hand. Misschien is het nog heel vers, of juist al jaren oud. Komt het ineens opzetten, als een vlinder die even op je landt. Gaat het een tijdje met je mee om daarna weer te verdwijnen naar de achtergrond. Altijd bij je.

‘Er is een gevoel van verdriet’, klinkt anders dan ‘ik ben verdrietig’. En op deze manier mindful kijken naar wat er nu op dit moment is, zonder oordeel, zonder te willen veranderen, zonder ontkenning maar juist in aanvaarding, geeft ruimte. Door op deze manier de woorden te kiezen voorkom je dat je je (teveel) identificeert met je verdriet. Voorkom je erdoor verzwolgen te worden. Of plat geslagen. Begrijp me goed: het verdriet blijft. Precies zoals het is. Maar op deze manier krijgt het misschien wel exact de vorm, lading en gevolgen die het moet hebben.

Een paar tips bij heftige emoties en gevoelens:

1.                  Adem

Je bewust worden en focussen op je ademhaling brengt je direct in de toeschouwersrol. Hierdoor kan je met meer afstand het gevoel of de emotie bekijken. 

2.                  Onderzoek

Waar voel je de emotie lichamelijk? Verandert er iets in je lichaam? En wat doet het gevoel met je gedachten?

3.                  Stel vast zonder oordeel

Misschien klopt je hart sneller, krijg je hoofdpijn, denk je dat het nooit meer goed komt. Al deze veranderingen kan je bekijken en vaststellen vanuit je toeschouwersrol. 

4.                  Verdiep je bewustzijn en ervaring van de toeschouwersrol

Wat voel je daar? Hoe is het in dat gebied? Je bent toeschouwer van je gevoelens, emoties en gedachten vanuit je eigen kern. Ervaringen die je hier kan hebben zijn rust, vrede, licht etc. Onderzoek en verdiep dit.

5.                  Reik een hand uit naar anderen. Voor jezelf. Voor steun. Om te geven en te ontvangen.

Ik wens de Koninklijke familie en ieder ander die verdriet en rouw ervaart sterkte, licht en kracht toe.

Leiderschap

De NRC wordt door lezers en anderen genadeloos afgestraft na een onjuiste beslissing, Griekenland krijgt een reddingsplan aangereikt van 130 miljard euro waarvan nu al gezegd wordt dat het slechts een verlengen van lijden is, op weg naar bankroet. De PVDA en Cohen. Vrienden verliezen hun baan. Betaalde opdrachten zijn schaarser. Wantrouwen, de slechte economie en werkeloosheid zijn onderwerpen die steeds terugkomen in nieuwsberichten.

Spelen we paniekvoetbal of zijn bovenstaande voorbeelden uitingen van kalm leiderschap? In tijden van stress wordt duidelijk wie je werkelijk bent. Van mezelf weet ik dat ik bij grote stress heel kalm word: ik zie heel duidelijk wat in welke volgorde gedaan moet worden en handel hiernaar. Op deze manier heb ik ooit als kapitein 11 duikers van een zinkend schip naar de kant begeleid. De ontlading komt bij mij later: als iedereen veilig op het droge is.

Ieder mens is verschillend en reageert daardoor anders op een zelfde situatie. Uitgangspunt voor huwelijksproblemen, misverstanden en communicatiestoornissen. Je hiervan bewust zijn, geen oordeel over hebben en vanuit daar kijken en praten met elkaar, leer je (o.a.) door te mediteren. Vanuit je kalme zelf kan je dan een verbinding maken zonder verwachtingen, angst en pijn. Vanuit daar kan je een besluit nemen dat voortkomt uit je zelf, een basis leggen voor de toekomst. Op deze manier neem je leiderschap over jezelf en je leven.

Wanneer je mediteert sta je stevig in je eigen essentie. Meegaan in de woede, onnadenkendheid en onmacht van anderen gebeurt dan minder snel. Je leert afstand te nemen, het grotere geheel te zien en te handelen op een manier die dichtbij jou ligt. Deze manier verschilt van persoon tot persoon en zo moet het ook zijn. Rustig en begripvol communiceren helpt om vervolgens de verbinding te houden.

Op dit moment zie je verschillende dingen gebeuren: mensen en bedrijven die reageren in reactie op anderen. Ze laten zich meeslepen en struikelen over de opeenvolgende beslissingen zonder duidelijke koers of richting. Ze verspillen een boel energie.

Daarnaast zie je prachtige initiatieven. Passievolle mensen die oproepen tot verbinden, een hand uitsteken naar elkaar (@edwinkorver raakte me gister met zijn Tweets). Hartverwarmend. De enige manier om door de crisis heen te komen is verbinding te maken. Vanuit jezelf naar een ander. Werk eraan.

1. Mediteer

Plan minimaal 5 minuten per dag in en focus je op je ademhaling. Twijfel niet of je ‘het goed doet’ maar doe het gewoon.

2. Neem leiderschap

Stuur jezelf, je werk, je bedrijf en je relaties aan op een manier die vanuit jezelf komt. In tegenstelling tot voortdurend reageren op anderen en jezelf daarin verliezen.

3. Investeer

In jezelf, je bedrijf, anderen. Niet alleen geld maar ook energie, vertrouwen en tijd.

4. Verbind

Met jezelf en met anderen.

Het vervolgverhaal wordt een volgende keer vervolgd!

Op weg naar jezelf

Vooraf: in alle vroegte ben je met vele anderen samen gekomen op het plein voor de kerk. In de koude ochtendnevel sta je te wachten. De onrust in je lijf en leven heeft je naar deze plek gebracht.

Je voelt je hart bonken in je keel. Je ademhaling hoog, in datzelfde gebied. Koude vingers. Hoe lang gaat dit nog duren?

Vanuit de verte hoor je een geluid aankomen. Gerommel komt dichterbij, als een windvlaag die over de daken schuurt en takken van bomen zwiepend in beweging zet. Steeds harder wordt het geraas en nu voel je ook een stevige windvlaag over het plein heen razen. Een golf van beweging gaat door de mensen heen, de hoofden gaan omhoog, komen uit kragen van jassen en iedereen kijkt verwachtingsvol om zich heen: we gaan.

Zonder verdere vragen of onduidelijkheid zet de groep zich in beweging. Je loopt het kerkplein af. Door het klinkerstraatje, langs de huizen, omhoog, de stad uit. Het gaat langzaam, voetje voor voetje door de smalle straatjes maar toch ben je snel bij de stadsgrens. Het lijkt wel alsof tijd een andere strekking heeft gekregen, normaal gesproken zou je nu ongeveer langs de winkel van Pien lopen, terwijl je nu de stad al achter je laat.

Langzaam ontstaat er meer ruimte. Het pad door het weiland is breed zodat je iets meer bewegingsvrijheid ervaart. Je ademt een aantal maal diep in en uit. Je voeten dragen je zonder morren en verdere vragen. Sowieso is opvallend hoe berustend je je voelt. Je lijf neemt het over en lijkt over een wijsheid te bezitten die een groot vertrouwen inboezemt. 

Ergens is het wel lekker. Lekker om los te laten. Te vertrouwen op je lijf, je gevoel. Gewoon hier te lopen. Buiten in de natuur. De frisse ochtendlucht diep in te ademen als nieuwe energie. En met elke stap en uitademing meer stress, spanning en onrust achter je te laten. Dit nemen ze je in ieder geval niet meer af.

Opeens wordt je aandacht getrokken naar de bosrand. Er staat een kind. Met grote ogen kijkt het je recht aan. Vanaf het moment dat jullie ogen elkaar kruizen, lijken ze aan elkaar vastgeklonken. Als twee lichtbundels door een mistige nacht verbinden jullie ogen een energiestroom. Van jou naar het kind en weer terug. Het is niet duidelijk waar jouw blik ophoudt en die van het kind begint.

Je draait je weg uit de groep mensen en volgt het pad van je ogen. Er is totaal geen keuze of twijfel: je wordt recht naar het kind toegetrokken. Het is alsof je voeten de grond niet raken want zonder probleem loop je door de omgeploegde berm, langs takken en stap je zelfs over prikkeldraad heen. Al die tijd met je ogen verzonken in die van het kind.

Als je bij het kind aankomt stop je. Je reikt je beide handen voor je uit en het kind doet hetzelfde. Jullie ogen blijven verbonden maar nu is er een extra energie uitwisseling namelijk die tussen jullie beider handen. Je voelt een kriebel in het midden van je handpalm. Meer dan alleen de warmte van het ene lichaam naar het andere. Ook hier ontstaat een verbinding waarmee energie wordt uitgewisseld. Tussen jou en het kind. Je zegt niks. Zou ook niet weten wat je zou moeten zeggen.

Je voelt je één. Eén met de natuur, de kou, de frisheid, de heldere atmosfeer. Je voeten stevig op de grond. Eén met jezelf, een soort berusting, ‘het is goed zo’. En zonder twijfel één met dit kind. Met wijze ogen staart het kind je aan. Je voelt jezelf bekeken en vraagt je af wat je fout hebt gedaan of in ieder geval wat je beter had kunnen doen. Maar het kind kijkt. Zonder oordeel. Er is geen fout of goed. Er is precies datgene wat er is. Berusting. Zonder waarde oordeel. Je laat je langzaam meenemen door het gevoel. Laat je onzekere houding, veroordelende blik en afstraffende woorden achter je. Er komt steeds meer berusting, vertrouwen, acceptatie en liefde. In datgene wat gebeurd is. Wie je was en bent, wat je hebt gezegd en gedaan. Met wie je samen was en met wie niet. En langzaam, als een soort film die vanuit de verte steeds helderder wordt, zie je prachtige taferelen. Verre uitzichten, groepen mensen, lachend van plezier, verliefden, geluk, tranen. Steeds duidelijker zie je je dromen, je leven, je liefde, je geliefden en jezelf. Wat een schouwspel. Precies zoals het is.

Neem je tijd. Ga even rustig zitten met een rechte ruggengraat en haal een paar keer bewust en diep adem. Kijk eens of je mee kan lopen. De verbinding kan maken met het kind. Kan kijken zonder oordeel. Steeds in contact met je eigen ademhaling. Kijk maar wat er gebeurt. Zonder verwachting.

Hier heb je geen tijd voor....

De groep mensen zwelt aan. Zonder het te zien kan je het voelen. Dat jij als onderdeel steeds meer wordt opgenomen in de groter wordende groep. Jij, met je gehele zelf lijkt steeds meer naar de achtergrond te verschuiven en de groep als geheel naar voren. Vanuit een duidelijke roep ben ook jij hiernaar toe gekomen. Je wordt geleid door iets waarvan je niet precies weet wat het is. Wel is je heel duidelijk dat je hier nu moet zijn. Op dit plein, voor de oude kerk. Op een tijdstip waarop je normaal gesproken je nog een keer zou omdraaien: lekker nog een paar uurtjes slapen voordat de wekker gaat. De wekker die het startsein geeft voor je dagelijkse routine: opstaan, kinderen, werk, regelmaat. Doorgaan. Druk. Over-leven.

Maar nu sta je hier. De donkerte en vochtige lucht is nog niet verdreven door de komende dag. Het is mistig, koud. Diep weggescholen in kragen, mutsen en jassen verzamelen hier de mensen. Ogen zijn naar de grond gericht. Er wordt nauwelijks gesproken. Schouders worden dichter tegen elkaar gedrukt omdat de ruimte op het plein steeds meer gevuld wordt. Naar binnen gekeerd. Ieder daar samen.

Het begon met kleine signalen: pijn in je knie waardoor je twee weken niet kon lopen. Thuis moest zitten, de wereld vanaf de bank bekijken. Genoeg tijd om na te denken. Een ander perspectief te krijgen. Godzijdank hielpen pijnstillers en fysio je weer letterlijk snel op de been. Waardoor huis, baan en voetbal niet langer hoefde stil te liggen. Daarop volgden de problemen thuis: ziekte van ouders en kind, veel geregel, zorgverlof zelfs. Je moest volhouden, doorgaan want ze hadden je nodig. Maar toen al kwam af en toe de afstand, de vragen en de twijfel: klopt dit? Wat gebeurt hier? Gelukkig was het na een paar maanden rustig. Kon je weer door. De twijfel rustig opgeborgen in een hoekje diep weggestopt. En daarna de crisis op je werk. De onduidelijkheid van leidinggevenden, geen heldere koers, geen communicatie. En jij moest dit uitleggen aan collega’s en medewerkers, de boel sussen, mensen op de rit houden. Zonder dat je zelf snapte wat er gebeurde en je je af en toe afvroeg of jij zelf nog wel op ‘de rit’ zat. Toen werd het moeilijker de twijfels weg te stoppen. Onrust, beweging, schudden, onzekerheid en onduidelijkheid. Je begon het te voelen in je lijf. Pijn in je nek en schouders, kortademig. En het erge was dat je je hier ook bewust van werd. Je wist dat er iets niet klopte, dat je lijf aan het protesteren was. Als een soort laatste poging je iets duidelijk te maken. Je lijf werd ‘occupied’ door een beweging die je iets duidelijk wilde maken. Alleen wat dat was? Je wist het niet.

Je zoektocht was begonnen.

Net als alle anderen kwam je hier nu vanwege die zoektocht. Wist je zonder woorden dat je samen op pad zou gaan. Schouder aan schouder. Met totaal onbekenden. Maar met anderen met wie je een verbinding voelde die zo helder en sterk was dat je hem misschien wel nooit met je eigen vrouw gevoeld had. Het voelde eenzaam hier te zijn. Maar goed zo samen.

In deze beweging zal het pad gelopen worden. De gezamenlijke voeten zullen in 1 richting lopen. De trillingen zullen doorklinken tot ver in andere landen. Zullen een roep zijn naar anderen die ook op pad zijn. Zodat uiteindelijk de verschillende groepen samen zullen komen en 1 grote beweging zullen vormen.

Maar zover is het nog lang niet. Eerst is het wachten. Wachten op het signaal.

Neem je tijd. Dit is een vervolgverhaal. Zonder te weten wat het eindpunt is kan jij onderdeel worden van de zoektocht. Door rust te nemen en afstand. Te bekijken hoe jouw zoektocht begint. Wat jouw rol is in de voortdraaiende carrousel. Stel je eens voor op het kerkplein en kijk vanuit daar eens naar jezelf in je eigen leven van vandaag. Zonder oordeel. Gewoon doorademen.

Mediteren bij overgewicht: oplossing voor een zwaar probleem

Een zwaar probleem vandaag: we worden steeds dikker. Uit een onderzoek van het RIVM dat gister gepresenteerd werd, blijkt dat onze buikomvang groeit. Zie: http://www.rivm.nl/Bibliotheek/Algemeen_Actueel/Nieuwsberichten/2012/Nederlandse_buik_steeds_dikker

Uit het onderzoek blijken allerlei verontrustende dingen: we groeien sneller dicht, vrouwen verhoudingsgewijs nog meer dan mannen en bovendien, zo blijkt uit weer een ander onderzoek, zijn onze kinderen ook schrikbarend te dik. Daarvoor is gister zelfs een balanstop in Madurodam gehouden door het Convenant Gezond Gewicht met Paul Rosenmöller als voorzitter. Leuk idee vond ik: een samenkomst gericht op te dik en te groot op een plek waar alles ieniemienie te klein is. Maar goed, dat terzijde.

Dat we samen zo veel te dik worden heeft natuurlijk allerlei voor de hand liggende redenen: we hebben veelal een zittend beroep en anders zitten we wel veel achter TV, computer of tablet. We eten ongezond en we bewegen te weinig. Mooi, nu we dat helder hebben is de oplossing duidelijk en nabij: meer bewegen en gezonder eten. Laat je baas een afspraak met mij maken zodat er op je werk tussendoor ruimte is voor Focus on Energy: beweging, nieuwe energie en een meditatie en alles wordt al beter. Zie: http://www.selmafalk.com/pages/business.html

Helaas: de oplossing is minder eenvoudig, ofwel het probleem lijkt dieper te liggen. De trend van dikker worden is namelijk al jaren aan de gang. En veel projecten, subsidiegelden en goede voornemens verder is het nog steeds zo dat de groep dikker wordende mensen groeit. In aantal, bedoel ik.

Het lijkt erop dat er een verschuiving optreedt in ons waarde- en beoordelingssysteem. Onze focus ligt op meedraaien in de carrousel, voldoen aan verplichtingen van buiten af opgelegd, zonder veel nadenken en bewustzijn rennen we mee in de snelle tijd. De focus is veel meer op overleven dan dat er focus is op Leven. Dit is al een tijd aan de gang en heeft diverse gevolgen. Eén ervan is dat we weinig binding hebben met ons lichaam en ons niet echt meer bewust zijn hoe het eigenlijk met ons gaat.

Velen van ons die een auto bezitten, zorgen beter voor de auto dan voor hun lichaam: deze dagen gooi je anti-vries in het ruitensproei-reservoir in plaats van water met sop, je zorgt dat de banden goed op spanning zijn en natuurlijk gooi je de juiste brandstof in de tank zodat de auto je blijft vervoeren van A naar B.

Het grappige is dat ons lichaam te vergelijken is met een auto: een vervoermiddel om van A naar B verplaatst te worden. Des te opvallender daarom dat we wel zo goed voor die auto zorgen en dat we van ons lichaam min of meer verwachten dat het gewoon blijft functioneren. Eigenlijk worden we ons pas bewust van ons lichaam wanneer er iets hapert: dan gaan ineens alle toeters en bellen af, moeten vooral anderen erbij komen om het op te lossen en zijn we ook nog vaak oprecht verbaasd dat er iets niet werkt zoals zou moeten.

Door meditatie leer je als toeschouwer naar je lichaam te kijken. Je ontdekt dat het niet klopt om je te identificeren met je lichaam. Je ervaart dat je lichaam een vervoermiddel is waarmee je hier de wereld en het leven kan ervaren. Als je dat als uitgangspunt neemt wordt het ineens heel logisch om goed te onderzoeken hoe je het beste kan zorgen voor dat lichaam. Dus: welke brandstof je er het beste in kan gooien en hoe je ervoor kan zorgen dat alles blijft draaien en functioneren in optimale staat.

Onderzoek eens samen met een expert wat goed is voor jouw lichaam. En als je dat teveel gedoe vindt, lees dan eens iets over voeding, vlees eten, zuivel, suiker. Leer luisteren naar je lichaam want het geeft zelf prima aan wat wel en niet goed valt. Geef dit de ruimte. Ontdek wat een prettige manier voor je is om meer in contact te komen met je lichaam, welke sporten je fijn vindt. Kortom: geef je lichaam de aandacht die het verdient. Het is een vervoermiddel dat je veelvuldig gebruikt en waar je veel van verwacht. Blijf ermee in balans. Wie weet verkleint daarmee ook ons probleem van zwaarlijvigheid.

Ga rustig zitten in meditatiehouding. Rol een aantal malen over je zitbotten heen en weer waarbij je afwisselend een bolle en een holle rug maakt. Als je wilt betrek je je ademhaling erbij: uitademen, rol naar achter, bolle rug. Inademen, rol naar voren, holle rug. Doe dit een paar keer en laat dan als vanzelf je lichaam het midden vinden. Stel je dan voor dat je zitbotten stevig in de grond verankerd zitten. Laat vanuit daar je aandacht lopen via je benen, helemaal naar je tenen. Besef je dat dit gedeelte van je lichaam je ‘onderstel’ is, dat dit je merendeel van de dag draagt.

Bouw dan vanuit je bekken je ruggengraat rechtop. Laat je schouders ontspannen zakken en je hoofd recht op je romp rusten. Focus je een aantal malen op je ademhaling. Kijk dan eens of je je kan voorstellen dat je als een soort toeschouwer kijkt naar je eigen lichaam. Hoe zit het nu? Constateer je ergens pijn? Probeer niet te oordelen, alleen te kijken. Stuur dan een positieve energie vanuit jezelf naar je lichaam toe. Waardeer het, wat het voor je doet. Wees er dankbaar voor. Ook als dit moeilijk voor je is omdat je lichaam je pijn en weerstand laat ervaren.

Sluit af met dit positieve gevoel van dankbaarheid.

NB: mocht je willen dan kan je in een volgende meditatie je lichaam voorbereiden op veranderingen die je door gaat voeren. Bijvoorbeeld als je gaat stoppen met vlees, zuivel of suiker eten. Dan stel je je voor dat dit al zo is en ervaart de positieve gevolgen die het heeft op je lichaam. Steeds als je dan een moeilijk moment door de dag tegen komt, ga je even terug naar het gevoel in de meditatie en wordt het eenvoudiger je nieuwe gezonde gewoonte in je leven te implementeren.

Ik geef naast coaching en (meditatie) training verschillende lessen binnen bedrijven waarbij we beginnen met een aantal lichte lichaamsoefeningen. Hierdoor kom je in contact met je lichaam, vergroot je de soepelheid en daarmee verklein je de kans op blessures en ziekteverzuim door stressklachten die zich afzetten in je lichaam. Elke les sluit af met een korte meditatie/ ontspanning.

Kijk hier voor meer informatie of bel voor een afspraak: 06-33221153. http://www.selmafalk.com/pages/business.html   

De boeddhistische les van FC Barcelona

Afgelopen zondag won FC Barcelona de voetbalwedstrijd tegen Málaga met 4 tegen 1. Speler Messi scoorde 3 van de 4 doelpunten. De woensdag daarvoor versloeg de succesvolle club uit Barcelona Real Madrid met 2-1. In deze wedstrijd deed zich, zoals wel vaker bij voetbal, een ‘incident’ voor: verdediger Pepe van Real Madrid leek expres op de hand van sterspeler Messi van Barça te gaan staan. Dit incident leidde tot veel ophef en kritiek. Velen gaven hun (veroordelende) mening en er werd lang over nagepraat.

Over dit napraten heb ik eigenlijk niet veel mening. Vandaag wil ik de reactie van FC Barcelona uitlichten om te laten zien wat een prachtige boeddhistische les we eruit kunnen leren: vermoei jezelf niet met een negatieve houding en veroordelend en negatief praten over anderen. Het is een energieverspillende houding waar je vooral jezelf mee hebt. Doe als coach Guardiola: focus je op jezelf, je eigen kracht en win je volgende wedstrijd overtuigend.

Toen Guardiola een reactie gevraagd werd op het incident in de wedstrijd tegen Real Madrid, antwoordde hij dat hij hierop niks te zeggen had. Hij was bezig zichzelf en zijn team voor te bereiden op de wedstrijd tegen Málaga. De keuze van Guardiola om niet in te gaan op de actie van Pepe maar al zijn energie te focussen op een nieuw gesteld doel is krachtig, wijs en uitermate doeltreffend (letterlijk in dit geval).

Leiders als Guardiola creëren een heldere basis voor hun team. Uitgaande van het positieve, de eigen kracht. Zonder negatieve invloeden, verspilde energie of fictieve verbindingen door samen kritiek te spuien op anderen. FC Barcelona kiest voor de positieve benadering: samenwerken, focussen op eigen kwaliteit en dat vergroten. Niet alleen levert dit een mooi resultaat op voor de club. Het is ook een veel aangenamer manier van werken. Tegenslag wordt daardoor makkelijker op te vangen en omgebogen. FC Barcelona is hiermee een prachtig voorbeeld voor mens, bedrijf, politici en andere clubs.

Ik kan het niet helpen maar steeds wanneer ik lees over politici die de meest wanstaltige dingen over een ander uitroepen over hoe ze gekleed zijn, hoe hun haar zit, over wat ze zeggen, hoe hun gezicht staat etc. etc. etc., dan wordt ik soms wel eens verdrietig. Ik mis een positieve houding, gericht op de eigen kern, vertrouwen in jezelf zodat je een ander niet naar beneden hoeft te halen. Ik zie vooral veel angst. Ik buig mijn verdriet om naar het schrijven van deze blog.

Over boosheid zegt de Boeddhistische leer het volgende:

Hoe meer vijandigheid wij hebben, hoe minder innerlijke vrijheid wij genieten. De Zevende Dalai Lama zei: 'Wij kunnen niet tegelijkertijd boos en gelukkig zijn. De twee zijn als duisternis en licht. Wanneer de duisternis van boosheid in het verstand zit, verdwijnt het licht van geluk'.

Mijn ervaring is dat dit klopt. En als ik kijk naar bijvoorbeeld het dalende succes van de PVV, na zeer wanstaltige en negatieve opmerkingen voortkomend uit angst, is dat ook een bewijs voor de stelling dat je beter kan uitgaan van je eigen kracht, licht en energie dan dat laten overschaduwen door boosheid, angst en andere negatieve handelingen.

Laten jij en ik nou beginnen (of doorgaan) met de prachtige lessen van Boeddha, Guardiola, liefde en onszelf. Laten we werken aan onze eigen kracht, kern en zelfvertrouwen en vanuit daar de wereld steeds een beetje mooier maken. Laten we genieten van prachtige voetbalwedstrijden, teleurstellingen verwerken en rustig weer doorgaan. Op naar de volgende wedstrijd.

Ga rustig zitten in meditatie houding. Neem je voor de komende minuten te besteden aan het vergroten van de ruimte voor je Zelf, je eigen kern, je Ziel of hoe je het maar wilt noemen. Besteed een aantal ademhalingen aan het brengen van je lichaam in een ontspannen en alerte houding. Je zitbotten stevig op de stoel of grond, je ruggengraat recht opgebouwd. Je schouders laag en je hoofd midden op je romp. Adem een paar keer bewust in en uit. Ervaar nu dat jij als toeschouwer kan kijken naar je lichaam. Laat dit gevoel en besef groter worden. Het helpt je de identificatie met je lichaam te verkleinen. Onderzoek dan je geest. Je gedachten en emoties. Merk dat je deze op een uitademing kan loslaten. Over blijft een rustige, vredige leegte. Jij zelf. Blijf hier bij en als er een gedachte voor langs komt, breng je je aandacht weer terug naar jezelf. Stel je zelf dan open en zie voor je hoe jij en jouw energie verbonden is met alles om je heen. Eerst met de mooie en positieve mensen en dingen en vervolgens met de minder mooie mensen en dingen. Ook daarmee ben je verbonden. Adem door. Breng dan je aandacht terug naar jezelf, stel jezelf voor in een lichte bol. Haal nog een paar keer rustig adem en sluit dan de meditatie af.

De positieve dag na Blue Monday

Blue Monday is voorbij!! Volgens de Britse psycholoog Cliff Arnall is de derde maandag van januari de meest depressieve dag van het jaar. Check, achter de rug dus. Viel het mee gister? Kan het alleen maar beter voor je worden in 2012. Geniet ervan! Tientallen blogs werden er over geschreven en opvallend was dat de meeste gericht waren op redenen, manieren (NRC had een heerlijk recept: http://www.nrc.nl/thuiskok/2012/01/16/eet-de-blauwe-maandag-weg/) en uitleg waarom het toch absoluut niet klopt dat maandag 16 januari 2012 een depressieve dag was. Mooi hoor: positieve geluiden voortkomend uit zelfdenkende, creatieve mensen die er niet van houden als hun iets wordt opgelegd. Wij bepalen zelf wel wat goed is voor ons en hoe het met ons gaat!

Weliswaar in dit geval door buitenaf getriggerd, zien we hier een mooi fenomeen: de kracht van onze gedachten. Iedereen heeft ongetwijfeld wel eens gehoord dat positieve gedachten allerlei goede gevolgen hebben. The Secret is hier grotendeels op gebaseerd, je weet wel: de hype van een paar jaar geleden waar mensen hele bankrekeningen vol dachten, ex-vriendjes weer gelukkig bij zich terug dachten, etc. etc. Niets is te gek: richt je gedachten erop, wees specifiek, denk voor iets wat je wilt bereiken (en dus in de toekomst ligt) in de tegenwoordige tijd (dus: ‘ik heb die leuke baan’ in plaats van ‘ik krijg die leuke baan’) en hopla: doelen bereikt!

Foto: Uiterwaarden Oosterbeek, maandag 16 januari 2012

Werkt het zo wel of werkt het zo niet? Ik weet het niet precies. Wel voel ik dat wij mensen beter gedijen op een positieve instelling dan op een negatieve. Het positieve zit diep in onze aard. De meer negatieve en pessimistische houding is eigenlijk meer een sausje wat we er zelf over heen gooien. Wanneer je je identificeert met je gedachten (‘ik ben nou eenmaal zwartgallig’) dan kom je af en toe pijn en verdriet tegen wat je meestal liever niet voelt. Als een soort ‘bescherming’ daarover heen creëren we dan soms nieuwe gedachten die negatief zijn. Die kunnen heel uiteenlopend zijn: veroordelend naar anderen, onzeker over jezelf etc. Hieruit ontstaat onrust. Dat is ook de onrust die je momenteel merkt in de politiek, bij voetbalrellen en de al bekende hufterigheid waar we het steeds over hebben.

En hoe ga jij dit nou verbeteren?

Stop met je te identificeren met je gedachten.

En als je dan toch lekker bezig bent: stop ook met je te identificeren met je lichaam en met je emoties. Je lichaam, gedachten en emoties zijn allemaal ‘gereedschappen’ die je gebruikt. Niet meer en niet minder. Jijzelf bent de toeschouwer van deze zaken, degene die de gereedschappen hanteert. En in die kern van jou  heerst rust en vertrouwen. Daar wil je dus naar toe.

Hoe? Onder andere door je gedachten te gebruiken. Zoals je weet is de gedachtenmachine een stevige machine. Die zonder problemen dag en nacht doordraait. Als je er geen sturing aan geeft of er niet bewust mee omgaat kan het zijn dat de machine negatieve gedachten gaat produceren. We noemen het piekeren en ook onzekerheid. Zonde. Met een beetje sturing van jezelf worden de gedachten positief.

Maken we zelf wel uit of het een depressieve Blue Monday is of niet.

Ga zitten in meditatiehouding en adem een paar keer rustig in en uit. Voel hoe je je lichaam van kruin naar teen kan ontspannen en bekijk als een toeschouwer hoe je zit. Creëer dan een positieve gedachte of wens. Formuleer de korte zin in de tegenwoordige tijd. Op elke inademing stel je je voor dat je positieve energie inademt. Je kan je een lichte straal voorstellen. Op elke uitademing stel je je voor dat je de positieve gedachte verspreidt door je lichaam. Steeds als je gedachten afdwalen focus je je weer op je ademhaling en de positieve gedachte.

Sluit af in aandacht en deel de positieve energie met anderen.

Ik wens je een happy, light Tuesday!